ช่วงนี้เราอินกับบรรยากาศ กับสีของท้องฟ้า กับกลิ่นฝนโปรยมากๆ

ยิ่งได้นั่งฟังรายการคลับฟรายเดย์ตอน "ที่แล้วมามันคืออะไร" พี่ฉอดพูดมาคำนึงที่ทำให้ยิ่งคิดถึงเขา พี่ฉอดพูดว่า "แข็งแรง แข็งแรง"

คำๆ นี่เขามักพูดกับเราเสมอเวลาที่เขารู้ว่าเรากำลังอ่อนแอต่อความสัมพันธ์ของเรามากเพียงใด เขามักพูดแบบนี้  แล้วก็ลูบหัวเราเบาๆ หรือกุมมือให้อุณหภูมิในหัวใจอุ่นไปด้วย

ฉันขอสารภาพว่าในห้วงยามที่บรรยากาศมันชวนอ่อนไหวเช่นนี้ ฉันคิดถึงเขา คิดถึงมากและอยากโทรไปหา แต่ก็อย่างที่รู้กันว่า ถ้าไม่เว้นระยะให้กับความสัมพันธ์ เราเองก็เจ็บปวดอยู่ร่ำไป (บอกแบบนี้กับตัวเองมากี่ครั้งแล้วฟ่ะ) 

ในคลับฟรายเดย์ตอนนี้มีน้องที่เขาโทรมาที่รายการแล้วพูดเรื่องทำนองเดียวกันกับที่เราเจอว่า"สิ่งที่ทำให้รู้สึกว่าเค้าชอบเรา เพราะสายตาที่มักแสดงถึงความห่วงใยอยู่เสมอ" แต่พี่ฉอดกะพี่อ้อยบอกว่า "ถ้าเขาไม่เคยจะแสดงออกถึงการอยากสานต่อความสัมพันธ์กับเรา มันก็คงจะยากสำหรับเรื่องอื่นๆ" และ"ถ้าได้รักกันจริง จะด้วยอะไรก็แล้วแต่ เขาต้องพยายามจะแสดงออกหรือทำอะไรเพื่อคนๆ นึง" และ"เมื่อไหร่ที่ความรู้สึกมันมากพอ มันไม่มีเหตุผลใดที่เขาจะไม่แสดงออกเลย" และ"การไปเห็นหน้ากันบ่อยๆ เหมือนการกระตุกแผลให้ตัวเองเรื่อยๆ แต่การไม่เห็นกันไปเลยจะง่ายต่อการถอยออกมามากกว่า" 

โอย โดนทุกเม็ดเหอะ ยิ่งได้มีโอกาสไปอ่านล็อกคนๆ หนึ่งเขาพูดถึงเรื่องA Love That Will Never Grow Old - ความรักที่จะไม่มีวันได้แก่เฒ่า (ไปด้วยกัน) ประโยคเศร้าๆ ในเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Brokeback Mountain ที่เขายึดโยงถึงความรักของตัวละครในเรื่องและเรื่องราวความรักของจอห์น เลนนอน และโยโกะ โอโนะ ซึ่งทั้สองคู่นี้ มีความรัก แต่เพียงความรักไม่สามารถแก่เฒ่าไปกับพวกเขาด้วยได้  

ฉันรู้สึกอย่างนั้นกับคุณนะ  ฉันรักคุณ แต่มันก็มีเหตุผลในชีวิตมากมายที่ฉันคงไม่มีโอกาสได้แก่เฒ่าไปด้วยกันกับคุณ

 

ในใจของคุณตอนนี้

ไม่มีพื้นที่ให้ฉันยืนใช่ไหม

ไม่ว่าจะตอนนี้ พรุ่งนี้หรือเมื่อไร

คุณก็ยังคงมองข้ามฉันไปอย่างเงียบงัน

คุณมีใครจับจองพื้นที่มันแล้วหรือเปล่า

เรื่องราวของเราถึงเจ็บปวดได้ขนาดนั้น

บอกฉันมาเถอะ อย่าให้ฉันจมอยู่กับความเศร้าใจทุกๆ วัน

เพราะน้ำตาที่มันไหลไม่หยุดของฉัน มันยังคงไหลอยู่ทุกวัน...เวลาที่คิดถึงคุณ 

edit @ 16 May 2009 10:31:17 by when-the-rain-come

 

หรือฉันก็แค่รู้สึกไปอย่างนั้น

เพราะในขอบเขตของความเป็นเพื่อนกัน ฉันรู้ดีว่า

เราเป็นเพื่อนที่เข้าใจกันเสมอมา

แม้ในวันนี้ที่ดวงตายังคงอ่อนยวบต่อเธอ

และในความพิเศษของเรา

เธอก็ยังลูบหัวฉันเบาๆ อย่างอ่อนโยนเสมอ

ไม่ว่าจะรอยยิ้ม หรือรสสัมผัส ความรักก็ยังคงชัดเจนที่เธอ

แม้ฉันจะไม่เคยเข้าใจเสมอ...ว่าระหว่างฉันและเธอตอนจบมันคืออะไร

คงเพราะเราเป็นเพื่อนกันตลอดมา

ฉันเลยไม่กล้าจะคิดคาดเดาอะไรไปถึงไหน

เอาเป็นว่าชีวิตต่อจากนี้ ฉันจะทำตามความรู้สึกที่ซุกอุ่นอยู่ข้างใน

โดยไม่สนใจอะไร เพราะต่อให้รักเธอแล้วจะรู้สึกเจ็บเท่าไหร่...

                                              ฉันตอบแบบยิ้มๆ ได้ว่า "ยอม"

...................................................................................

ตอนที่เธอเดินมาส่งฉันที่รถ แล้วเอามือที่ใช้ตีกลองมาลูบหัวฉันอย่างแผ่วเบาอีกครั้งในเช้ามืดของวันนั้น เธอรู้สึกอะไรกับมันบ้างไหมนะ ฉันสบตาเธอแล้วยิ้ม ฉันไม่ได้ถามอะไรออกไปหรอก

และฉันก็ไม่อยากรู้สิ่งที่ตกหล่นระหว่างเราอีกแล้ว บางครั้งเราก็เหนื่อยกับความรู้สึกที่คาดเดา ความรักทำให้ฉันคิดเยอะกับอะไรมากมาย และร้องไห้เสียงดังเวลาที่อยู่คนเดียว หรือฟังเพลงอะไรสักเพลงที่โดนๆ

แต่สุดท้ายแล้วเราก็รู้สึกเจ็บเหลือเกิน เหนื่อยเหลือเกิน คิดถึงเธอเหลือเกิน และก็มีความสุขมากมายเหลือเกิน

edit @ 28 Apr 2009 00:25:11 by when-the-rain-come

 

ช่วงนี้ฟังเพลง share เพลงที่โปเตโต้ร้องแล้วแอบน้ำตาซึมๆ มันมีท่อนหนึ่งที่บอกว่า

"มองที่ฉันคนนี้ที่รักเธอมานาน
คนที่เธอนั้นมองผ่านเรื่อยมา..."

 

เริ่มนึกย้อนไปปะติดปะต่อเรื่องต่างๆ แน่นอนที่เจ็บปวดน่าดูอยู่เหมือนกัน เพิ่งมารู้ว่าเขากะเพื่อนคนหนึ่งก็สนิทสนมกันแบบนึกไม่ถึง ยิ่งพอไปเห็นรูปเขาที่ทะเลใน
hi 5 เพื่อน เราก็อยากจะร้องไห้ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม เราถึงอยากไปทะเลกับเขาบ้าง เราอยากยืนข้างๆ ในที่สว่างๆ กับเขาบ้าง ทำไมคนเป็น 10 คนในรูปถึงมีโอกาสแบบนั้น น่าอิจฉาคนเหล่านั้นชะมัด

เจ็บหัวใจจัง

รู้สึกได้เองว่าเรากลายเป็นคนที่เก็บความรักกลับบ้านมา และจมดิ่งลงกับความรู้สึกดีๆ เหล่านั้นอีกครั้ง

แน่นอนว่ามันไม่ใช่ครั้งแรก ที่เป็นแบบนี้

แต่เพราะเรารู้สึกดี กับสิ่งที่ผ่านมา พอวันนึง ชีวิตเราทั้งคู่มีจุดเปลี่ยน เราเองที่เป็นคนรู้สึกว่า...ออกมาเถอะ

อย่าฝืนอยู่เลย รังแต่จะเจ็บปวด รังแต่จะรู้สึกรักมากขึ้นทุกที

แม้จะบอกกับตัวเองเสมอว่าที่ผ่านมา 10 ปีนั้น ฉันมีความสุข ที่ได้รู้สึกแบบนั้น แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องที่เราจะไปบอกเขานี่ว่าเรามีความสุข หรือเราเจ็บปวดมากน้อยอย่างไร เขาไม่จำเป็นต้องรู้อะไรเลย พอๆ กับเรื่องอื่นๆ ที่เขาไม่เคยสนใจเลยด้วยซ้ำ บางที ฉันก็เริ่มหวาดกลัวช่องว่างระหว่างเราที่มันถ่างกว้างขึ้นนี้ ฉันกลัวหัวใจฉันจะลืมเธอ ฉันกลัวว่า มันจะลบเธอไปภายในเร็ววัน

ฉันไม่อยากเป็นอย่างนั้น นะ

 

แค่รู้ว่าหัวใจเจ็บปวด

และร้าวรวดกับความเป็นเพื่อนของเราขนาดนี้

ฉันคงบอกตัวเองไม่ปล่อยให้ความรักเดินทางมาถึง 10 ปี

จงหยุดไว้แค่นี้ในวันที่...ยังมีเรา

ฉันรู้และรู้ดี

ว่าความรู้สึกที่ฉันมีไม่ใช่สิ่งโง่เขลา

ฉันรัก รักเป็นเหตุผลเดียวที่ดูบางและเบา

แต่เมื่อความรักมันอยากมีแค่เรา...ฉันก็ไม่เคยรู้ว่าจะทำยังไง

ก็เลยมีแค่เธอ

และรักได้อยู่เสมอไม่ว่าวันไหน

เพียงแต่ความรักของฉันไม่เคยเดินทางเข้าไป

ณ ห้องเล็กๆ ในหัวใจของเธอ